Μέρος 3

Επέστρεψαν μετά τα μεσάνυχτα με μετρητά, ένα πλαστό συμβόλαιο και αρκετή αυτοπεποίθηση για να καταδικάσουν τους εαυτούς τους δύο φορές.

Κάθισα στο τραπέζι της Μάρα. Το ατσάλινο κουτί ήταν ακουμπισμένο πάνω στο τραπέζι. Πίσω μου, μια φωτιά έτριζε ζεστά στο παγωμένο σκοτάδι έξω από τα παράθυρα.

Η Βανέσα άφησε μια τσάντα δίπλα στην καρέκλα μου. «Μέτρησέ την».

Ο Γκραντ κλείδωσε την πόρτα. «Τότε υπέγραψε».

Σήκωσα το πλαστό συμβόλαιο. «Αυτό λέει ότι η Μάρα μεταβίβασε την περιουσία στη Βανέσα.»

«Το έκανε», είπε ο δικηγόρος.

«Ενδιαφέρον. Έξι μήνες πριν πεθάνει, η Μάρα λάμβανε χημειοθεραπεία στη Βοστώνη. Ο συμβολαιογράφος που αναφέρεται εδώ εξέτιε ποινή φυλάκισης στη Νεβάδα.»

Το πρόσωπό του έμεινε κενό.

Η Βανέσα φώναξε απότομα: «Καταστρέψτε την τροπολογία εμπιστοσύνης».

«Ποιο;»

Πάγωσε.

Έβαλα τρία αντίγραφα στο τραπέζι. «Το πρωτότυπο βρίσκεται στο μητρώο της κομητείας. Η Μάρα το κατέθεσε πριν πεθάνει. Αυτό στο χρηματοκιβώτιο ήταν δόλωμα.»

Ο Γκραντ όρμησε προς το γραφείο. Οι αστυνομικοί εμφανίστηκαν από τον σκοτεινό διάδρομο. Η Έλενα μπήκε από πίσω τους, κρατώντας ένα ένταλμα.

Η Βανέσα οπισθοχώρησε στον τοίχο. «Αυτό είναι παγίδευση!»

«Όχι», είπα. «Έφτασες μόνος σου με πλαστά έγγραφα, χρήματα για δωροδοκία και ηχογραφημένες απειλές».

Η Έλενα άνοιξε το φερμουάρ της τσάντας.

Ο Γκραντ έδειξε τη Βανέσα. «Τα σχεδίασε όλα».

«Είπες ότι τα κορίτσια θα ήταν πιο εύκολο να τα ελέγξεις πεινασμένα», ούρλιαξε η Βανέσα. «Τα έδεσες!»

Η σιωπή κατέκλυσε το δωμάτιο.

Το μαγνητόφωνο της Έλενας αναβόσβησε με κόκκινο χρώμα.

Ο Γκραντ συνειδητοποίησε τι είχε κάνει και έσπρωξε τη Βανέσα. Εκείνη τον γρατζούνισε στο πρόσωπο. Οι βοηθοί δικηγόρου τα χώρισαν ενώ ο δικηγόρος προσπαθούσε να σύρει το συμβόλαιο στο τζάκι. Ένας βοηθός δικηγόρου τον έπιασε από τον καρπό.

Μέχρι την ανατολή του ηλίου, και οι τρεις ήταν υπό κράτηση.

Η έρευνα αποκάλυψε περισσότερα από τα κλεμμένα καταπιστευματικά κεφάλαια. Ο Γκραντ είχε ξεπλύνει χρήματα, η Βανέσα είχε υποβάλει δόλιες αιτήσεις επιδόματος στο όνομα των διδύμων και ο δικηγόρος τους είχε δημιουργήσει πλαστά αρχεία κηδεμονίας. Οι λογαριασμοί τους δεσμεύτηκαν. Τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα κοσμήματά τους κατασχέθηκαν για αποζημίωση.

Στην επείγουσα ακρόαση, η Βανέσα φορούσε πορτοκαλί και προσπάθησε να χαμογελάσει.

«Ο Ντάνιελ εκμεταλλεύεται τα παιδιά μου», είπε στον δικαστή. «Θέλει αντικαταστάτες για τη νεκρή σύζυγό του».

Η Λίλι στάθηκε όρθια, τρέμοντας.

Ο δικαστής ρώτησε: «Θέλετε να πείτε κάτι;»

Η Λίλι κοίταξε τη Βανέσα. «Μια μητέρα δεν σε κάνει να βγάζεις ψωμί».

Το χαμόγελο της Βανέσα εξαφανίστηκε.

Το δικαστήριο αφαίρεσε την επιμέλεια της. Μήνες αργότερα, μετά από αξιολογήσεις, μαρτυρίες και αποδεικτικά στοιχεία, τα γονικά της δικαιώματα αφαιρέθηκαν. Καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια φυλάκισης για απάτη, έκθεση παιδιού σε κίνδυνο, συνωμοσία και απόπειρα εκβίασης. Ο Γκραντ καταδικάστηκε σε δεκατέσσερα. Ο δικηγόρος έχασε την άδειά του και καταδικάστηκε σε έξι.

Ένα χρόνο αργότερα, οδήγησα πίσω στο βουνό.

Αυτή τη φορά, η Λίλι και η Ρόουζ έτρεξαν στη βεράντα φορώντας κόκκινες μπότες. Τα γέλια τους διαπέρασαν τα πεύκα. Πάνω από το τζάκι κρεμόταν μια φωτογραφία της Μάρα.

Τα έγγραφα υιοθεσίας είχαν υπογραφεί.

Η Ρόουζ ανέβηκε στην αγκαλιά μου. «Ήξερε η θεία Μάρα ότι θα μας έβρισκες;»

Κοίταξα το ορειχάλκινο κλειδί που ήταν πλαισιωμένο δίπλα στην εικόνα της.

«Ήξερε ότι τελικά θα γύριζα σπίτι.»

Έξω, το χιόνι μαλάκωσε κάθε σημάδι στο βουνό. Μέσα, δύο κορίτσια έτρωγαν ζεστό ψωμί με μέλι, ασφαλή κάτω από τη στέγη που η Βανέσα είχε προσπαθήσει να κλέψει και η Μάρα είχε κάνει οικονομίες για αυτά.

Είχα πάει εκεί για να αποχαιρετήσω την οικογένειά μου.

Αντ’ αυτού, η Μάρα με είχε οδηγήσει πίσω σε ένα.